X
تبلیغات
رایتل
سه‌شنبه 29 خرداد‌ماه سال 1386
شاید عده ای با خواندن این مطلب فکر کنند من با پیشرفت و توسعه مخالفم و سنت گرایی محض هستم با این حال من نظر شخصی خودم را می گویم و نمونه ای ذکر می کنم : همان طور که می دانید در گذشته ارتباطات به مانند امروزه وسیع و پیشرفته نبود و انسانها برای برقراری ارتباطات با فواصل دور از نامه استفاده می کردند چون هزینه سفر و همینطور خطرات آن بسیار زیاد بود اما در مورد ارتباطات نزدیک خودتان هم بهتر می دانید و یا از اقوامتان شنیده اید که در قدیم ارتباطات بین مردم نزدیک و صمیمانه بود و مردم از شرایط و احوال هم به خوبی اطلاع داشتند و مشکل دیگران را مشکل خود می دانستند و تا جایی که می توانستند مشکلات هم را حل می کردند اما اکنون با پیشرفت تکنولوژی روابط و همین طور احساسات مردم رو به تنزل می رود انسانها دچار روز مره گی شده اند و همه چیز فقط در مادیات خلاصه می شود اکنون حقیقتا چند درصد از ما از شرایط اقوام نزدیکمان آگاهی داریم؟چند درصد از ما در مواقعی جز گرفتاری به نزدیکان یا دوستانمان مراجعه می کنیم ؟و قول شخصی انسانها ماشینها را خلق کرده اند ولی به جای اینکه ماشینها در خدمت انسانها باشند انسانها در خدمت ماشینها هستند و دایما به فکر توسعه و اصلاح ماشینها هستند اما به نظر شما صرف توسعه علمی و صنعتی کافی است؟آیا انسان تک بعدی است و به عاطفه و احساس و محبت احتیاج ندارد و همیشه باید در فکر توسعه درآمد و سرمایه اش باشد؟